روايت كرده كه دوست ما ابو حسن على فرزند محمد فرزند محمد جلابى واسطى از واسط بر ما نوشت : كه ابو غالب فرزند بشران نحوى در سال 370 متولد شده ، و در سال 462 در 15 ماه رجب المرجب وفات يافته است . نوابغى كه در ميان فرزندان او پيدا شد مردانى بزرگ و نوابغى كم‌نظير در ميان اعقاب و فرزندان مؤلف بوجود آمدند كه از جمله ميتوان اشخاص زير را نام برد : 1 - فرزند مؤلف ابو عبد اللَّه محمد قاضى است ، سمعانى در كتاب ( الانساب ) چاپ مرجليوث صفحهء 142 در حق آن چنين بيان مىنمايد : از طرف ابو العباس احمد فرزند بختيار و بعنوان نيابت از او حكومت و قضاوت شهر واسط را به عهده داشت ، پيرى روشن ضمير ، و مردى دانشمند ، و عالمى بود از پدر خود ، و ابو حسن محمد فرزند محمد فرزند مخلد ازدى و قاضى ابو على اسماعيل فرزند احمد فرزند كمارى و ساير دانشمندان حديث اخذ نموده و روايت كرده است . من در واسط در دو نوبه مجموعا حديث بيشترى از او شنيدم ، و در مدت اقامت در واسط همواره ملازم حضورش بودم و با اجازه از ابو غالب محمد فرزند احمد فرزند بشران نحوى واسطى ، روايات بيشترى بر او قرائت كرده و خواندم . ميگويم : ابو عبد اللَّه محمد قاضى با پدر خود ، مؤلف اين كتاب از دو مرد بزرگ يكى ابن مخلد و ديگرى ابن بشران با هم حديث نقل كرده‌اند . و از اساتيد ديگر او ابو محمد فرزند ابن السرى ، و حسن فرزند احمد غندجانى ميباشند . سپس ميگويم : كه هر دو جزء كتاب مناقب پدر خود را از او روايت كرده ، و از او هم جماعتى مانند قاضى عدل عز الدين هبة الكريم فرزند حسن فرزند فرج فرزند حبانش واسطى و غير او همان طورى كه از اين كتاب ظاهر مىشود